دل مي سپرم به چشمات

چشمـــات چشـــمه نوره

تو کــــوچه هـاي قلـــــبم

هميشــــــــه... در عبوره

پـــــــل مي زنم به قلبت

از راه رنـــگـــين کمــــون

رو جـــــاده مــي نويسم

هميشــــــه با من بمون

...................

با هــــــــر نگاه پاکــــت

پر ميشـــــــــم از تـرانه

من با تو مونــــــــدگارم

اي بهتــــــــرين بهـــانه

از نســـل پاک عـشقي

روحــــــت گـــل اقاقي

تا صـــبح ميـلاد عشق

عمــــــرت بمونه باقي!

(

این شعر تقدیم به آنکه مرا تک ستاره ی

آسمان قلبش نامید...

کوچه...

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم

صید افتاده به خونم

تو چنان می گذری غافل از اندوه درونم

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی؟!!

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ی اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنیال تو لغزید نگاهم

تو ندیدی نگاهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتی

چو در خانه ببستم دگر از پای نشستم

گوییا زلزله آمد گوییا خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه ی شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

برنخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی

تو همه بود و نبودی تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من که ز کویت نگریزم

گر بمیرم ز غم دل به تو هرگز نستیزم

من و یک لحظه جدایی نتوانم نتوانم

بی تو من زنده نمانم....

بار ِ دلــتـنگـیـت ُ  بستی ، دیگه وقت رفتنه

داری میری و فقط خاطره هات سهم منه

دلم از حادثه خونه ،  چشام از خاطره خیس

دوس داری برو ولی نامه برامون بنویس

                 *

به تو می رسم اگه موج  ِ مسافر بذاره

 اگه دلبستگیــا  لحظــه ی آخـــر بذاره

به تو می رسم به تو  پولک نقره کوب ماه !

به تو می رسم به تو طلای این شب سیاه !

به تو می رسم به چشم  ِ انتظاری که داری

به تو می رسم به آغوش  ِ بهاری که داری

به تو که آینه ها محو تماشات می شدن

شبای تیره  چراغونی  ِ چشمات می شدن

             *

می تونی  دل  بـِکــنـــی تا ته ِ  دنیا برسی

امروزُ رها کنی تا خود  ِ فردا برسی

می تونی همسفر ِ خاطره های بد باشی

می تونی راه رسیدن به شبُ بلد باشی

می تونی تو چار دیوار ِ غربت  ِ دنیا بری

می تونی هر جا بمونی ،  می تونی هرجا بری

امّا هرگـــز نمی تونی غمُ تنها بذاری

تو مســــافری نمی شه غربتُ جا بذاری

خاطرت هرجا که باشی بازم اینجا می مونه

تا ابد غصه ی غربت  ، تو دلت جا می مونه

 نکند دل ديگري او را اسير کرده است؟

خنديدم و گفتم او فقط اسير من است

 تنها دقايقي چند تأخير کرده است

گفتم امروز هوا سرد بوده است

 شايد موعد قرار تغيير کرده است

خنديد به سادگيم آيينه و گفت

احساس پاک تو را زنجير کرده است

گفتم از عشق من چنين سخن مگوي

گفت خوابي سال‌ها دير کرده است

آيينه به خود نگاه مي‌کنم ـ آه!

 عشق تو عجيب مرا پير کرده است

راست گفت آيينه که منتظر نباش

 او براي هميشه دير کرده است.

 بگيد بباره بارون .

دلم هواشو كرده .

بگين تموم شدم من .

بگين كه برنگرده .

بهش بگين شكستم .

بهش بگين بريدم.

 نه اون به من رسيدو نه من به اون رسيدم .

برهنه زير بارون.

 خراب و درب داغون.

 از ادما فراري .

از عاشقا گريزون.

 بذار كسي نبينه غرور گريه هامو.

 بذار كسي نفهمه غم تو خنده هامو .

 يه داغ سخت سختم.

 يه باغ بي درختم .

 نفرين به روزگارم.

سياهه روزبختم تنم داره ميلرزه .

تو اين هواي هرزه گاهي نداشتن دل به داشتنش مي ارزه

من اینو از وبلاگ دوستم برداشتم البته با اجازشا اما دوست دارم نظراتتون رو بشنوم